شعری  از علی آقا واحد شاعر آذربایجانی همراه با ترجمه<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

سن  زلفونی آچ توک اوزونه ، شانه سی مندن    ..... زلفهایت را به روی صورتت بریز ، شانه اش با من

زنجیری نشان ور منه ، دیوانه سی مندن ............................. زنجیررا نشان من بده ، دیوانه اش با من

 

سن عاشقی یاندر ماغا، من یانماغا مایل ..........................تو به سوزاندن مایل و من به سوختن

سن شمعینی گوستر منه ، پروانه سی مندن .................... شمع را نشانم ده ، پروانه اش با من

 

زلفون قدری عاشق اولا ن وار سنه، ای گل ....................به تعداد زلفانت عاشق دا ری ای گل

سن سویله او مجنونلاری ، افسانه سی مندن .............. تو بگو به مجنونهایت،  افسانه اش با من

 

سرمست گوزون فتنه،  لبین نشئلی باده ....................... چشم سرمستت فتنه و لبت باده ناب

ایچدیر منه او باده نی ، پیمانه سی مندن .............. بخوران به من آن باده را پیمانه اش با من

 

سن ناز ایله گول که صدفین قیمتی آرتسین ..........ناز کن و بخند تا صدف را بی ارزش کنی

گوز یاشی کیمی اینجیسی،  دردانه سی مندن ..........مثل اشکی اگر برنجد، دردانه اش با من

 

هردم گوتور اوزدن گوزلیم ، افعی زلفون ..... آن زلف افعی ات را بردار از روی  صورتت

چک ظاهره گنجینه نی ، ویرانه سی مندن ............ ظاهر کن گنجینه را ، ویرانه اش با من

 

واحد می ترک ایتمک ایچون پیر مغانین........................ واحد برای ترک می ،  پیر مغان

رنجیده اولوب بیر نچه مستانه سی مندن ..........    رنجیده خاطر شده ، مستانه اش با من

 

/ 0 نظر / 12 بازدید