ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٢/٢٤  کلمات کلیدی:

Ahmet kaya

احمدکایا

Biz üç kişiydik

ما سه نفر  بودیم

 

 

Biz üç kişiydik;

ما سه نفر بودیم
Bedirhan, Nazlıcan ve ben

بدر خان و نازلی جان و من
Üç ağız, üç yürek, üç yeminli fişek...

سه دهان ، سه قلب ، سه رفیق راستین
Adımız bela diye yazılmıştı dağlara taşlara,

و اسم ما بلا نوشته شده بود      روی کوهها و سنگها
Boynumuzda ağır vebal, koynumuzda çapraz tüfek...
مسئولیتی سنگین    همراه با سلاحی روی دوش ما
El tetikte kulak kirişte

دستانی آماده و گوشهایی شنوا
Ve sırtımız toprağa emanet...

و پشتمان روی خاک، امانت
Baldıran acısıyla ovarak üşüyen ellerimizi,

و دستانمان را که در سرمای بالدران یخ کرده بود
Yıldız yorgan altında birbirimize sarılırdık.

زیر لحاف ستارگان با یکدیگرمی پوشاندیم
Deniz çok uzaktaydı

دریا خیلی از ما دور یود
Ve dokunuyordu yalnızlık.

و تنهایی اذیتمان می کرد
Gece uçurum boylarında,

و در قامت بلند شب
Uzak çakal sesleri

وصدای شغال که از دور می امد
Yüzümüze, ekmeğimize,

به رویمان  به داشته هایمان
Türkümüze carpar geçerdi.
به نغمه هایمان  بد نمی گذشت
Göğsüne kekik süredi Nazlıcan,

نازلی جان    به صورتشپنبه ای می مالید

Tüterdi buram buram.

و گرد وغبار ش  را  می گرفت


Gizlice ona bakardık,

مخفیانه نگاهش می کردیم
Yüreğimiz göçerdi...

و دلمان از دست می رفت

Belki bir çoban kavalında yitirdik Nazlıcan'ı,

نازلی جان را در پناهگاه چوپانی گم کردیم
Ateşböcekleriyle bir oldu kırpışarak tükendi.

آتش بس شد و جنگ تمام شد
Bir narin kelebek ölüsü bırakıp tam ortamıza,

و پروانه ای زیبا را در بینمان رها کرد
Kurşun gibi, mayın gibi tutuşarak tükendi...
مثل گلوله مثل خشاب، درگیری هم تمام شد
Oy Nazlıcan vahşi bayırların maralı,

ای نازلی جان !ای آهوی وحشی بیابان
Nazlıcan saçları fırtınayla taralı,

ای نازلی جان!ای زلفانش  با طوفان شانه شده

Sen de gider miydin böyle yıldızlar ülkesine,

تو هم به سرزمین ستارکان می روی
Oy Nazlıcan oy can evinden yaralı...

ای نازلی جان !ای از جان و مالش گذشته..
Nazlıcan serin yayla çiçeği

نازلی جان !گل لاله صحراها
Nazlıcan deli dolu heyecan

نازلی جان !هیجان دیوانگی
Göğsümde bir sevda kelebeği

ای صورتت مانند پروانه عاشق
Nazlıcan ah Nazlıcan...
نازلی جان    آه    نازلی جان
Artık yenilmiş ordular kadar

مثل لشکر شکست خورده
Eziktik, sahipsizdik

سرکوب شده و بی صاحب بودیم
Geçip gittik, parka ve yürek paramparça,

رفتیم ، خسته و با دلی پاره پاره

i ölüm duygusu, gerisi sağır sessizlik,

و احساس مرگ سرتا پایمان را فرا گرفته بود

çip gittik, Nazlıcan boşluğu aramızda...

زود رفتیم و نبود نازلی جان در بینمان....

Bedirhan'ı bir geçitte sırtından vurdular...

و در راهی از پشت بدر خان را زدند..

muzdan kayan bir tüfek gibi usulca

مثل تفنگ در حال تیر اندازی

Titredi ve iki yana düştü kolları..

لرزید و دستانش به طرفین افتاد....


Ölüm bir ısırgan otu gibi sarmıştı her yanını

و مرگ مثل خار((اسیرگان)) اطرافش را فرا گرفت

bir ağaçtı ayışığında gölgesi

مثل سایه درختی در مهتاب

Uzanıp bir damla yaş ile dokundum kirpiklerine

افتاد و قطره اشکی در گوشه چشمانش بود

Göğsümü çatlatırken nabzımın tükenmiş sesi...

صدای زهره بریده ام و نبض تمام شده ام

Sanki bir şakaydı bu, birazdan uyanacaktı,

مثل رعدی بود.....وشاید کمی بیشتر

razdan ateşi karıştırıp bir sigara saracaktı

و آتشی از راز روشن کرد و سیگاری پیچید
Oysa ölüm sadık kalmıştı randevusuna ah

از آن مهلکه فقط  صادق مانده بود
O da Nazlıcan gibi bir daha olmayacaktı...

اما او مثل نازلی جان نمی شد

Bedirhan; Katran gecelerin heyulası,

بدرخان ای هیولای شبهای((قطران ))

Bedirhan; Kancık pusuların belası

بدر خان ای بلای کمینگاههای(( کانجیک ))
Sen de böyle düşecek adam mıydın konuşsana,

و تو هم همسایه((آدم میدین))می شوی
Ey Bedirhan ey mezarı kartal yuvası...
ای بدر خان!!ای مزارت لانه عقابها
Bedirhan mor dağların kaçağı

بدرخان ای فراری کوههای ((مور ))
Bedirhan mavi gözleri şahan

بدرخان ای چشمان آبی تو مثل چشمان شاه
Zulamda suskun gece bıçağı

و پناهگاه شبهای سیاه ظلم

Biz üç kişiydik

ما سه نفر  بودیم


Üç intihar çiçeği

سه گل انتحاری


Bedirhan, Nazlıcan ve ben

بدر خان ، نازلی جان و من


Suphi...

صوفی و .......